แต่มแตแหล่แหล็มแต๋มแต้ม แต่มแตแหล่แหล็มแต๋มแต้ม แต้มแตมแตมแต่มแตม แตล่ะแหล็มแต๋มแตม หาดใหญ่วิทยาลัย หนึ่งในทักษิณแดนทอง เรื่องรองระบือเลื่องลือเกียรติไกรระเบียบวินัย เกรียงไกรสมญาฟ้าแดง..... เพลงมาร์ชของพวกเรานี่ช่างมีมนต์ขลังในตัวจริงๆ นอกจากจะเป็นเพลงปลุกใจที่ลูกฟ้าแดงทุกคนต้องร้องได้แน่นอนอยู่แล้ว ยังเป็นเพลงที่ปลุกให้เราตื่นแล้วรีบวิ่งมาเข้าแถวให้ทันเคารพธงชาติ ไม่งั้นเดี๋ยวโดนจับร้องเพลงรอบ2 555 สงกรานต์ปีนี้มีโอกาสกลับเข้าไปเยี่ยมโรงเรียน เพื่อไปดูบรรยากาศเก่าๆ พบว่าโรงเรียนของเราก็เปลี่ยนไปเยอะ เช่น แปลงผักกลายเป็นสนามบอลสวยๆ มีตึกสีชมพู สีเขียวด้วย แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยคือเมื่อเข้าไปแล้วรู้สึกหัวใจพองโต เต้นตุ๊บๆๆๆ เพราะว่าวิ่งมาจากบ้าน เฮ้อเหนื่อยยย เอ้ยไม่ช่าย เพราะว่าเรารู้สึกผูกพันกับที่นี่มาก เพื่อนๆสมัยเรียนสนิทกันถึงขนาดรู้จักกันไปถึงบ้าน พ่อแม่ใครชื่ออะไรรู้ไปโม้ด ไปหาเพื่อนที่บ้านแทนที่จะเรียกชื่อเพื่อนดันเรียกชื่อพ่อซะงั้น หลายๆคนก็ยังติดต่อกันจนทุกวันนี้ นับนิ้วแล้ว 1 รอบไม่พอต้องย้อนกลับมานับใหม่อีกรอบ เบ็ดเสร็จแล้วประมาณ 15 ปีแล้วนะที่เราเริ่มเรียนที่นี่ แต่ความรู้สึกเหมือนโรงเรียนไม่เคยห่างไกลจากความรู้สึกเราไปเลย เรารู้สึกว่าโชคดีมากที่ได้เรียนที่นี่ แล้วก็ได้เจอเพื่อนๆที่นี่ สุดท้ายนี้เราก็อยากขอบคุณคนคิด Hi5 นี้ขึ้นมา มันเหมือนกล่องเก็บความทรงจำเลยว่ามั๊ย เห็นรูปเก่าๆทีไรอดยิ้มไม่ได้ทุกที เอ้าเขียนมาซะยาวเลย ตอนแรกว่าจะเขียนนิดเดียวงั้นจบแล้วกันนะคร้าบบบบ